RUCPHEN - Bos en Heide

Mijn tweede vakantie week is aangebroken en we hebben nog niet zoveel ondernomen. Heb een aantal dagen alleen maar uitgeslapen en geluierd, maar ja daar heb je dan ook vakantie voor. Vanmorgen zat ik na het ontbijt nog in mijn nachthemd even op Facebook wat berichtjes van "vrienden" te bekijken en werd aangestoken door een paar foto's van een collega. Het betrof de Rucphense heide. Meteen had ik weer zin om de deur uit te gaan Dus vanmiddag samen met mijn lief heerlijk gewandeld in de bossen en over de heide van Rucphen. De heide staat nu mooi in bloei. Het was wel wat bewolkt, maar lekker voor een uitgebreide wandeling.

Woorden zijn hierbij overbodig. Het enige wat we hier hoorden was het ruisen van het gras. Heerlijk...

Dat zo'n simpele plant met bloeiende takjes zo.n bijzonder effect heeft in de natuur als je er een veld vol van ziet staan.

Manlief die de foto's maakte en ik hem dan weer fotografeerde met mijn Iphone. Je moet tenslotte toch ook nog wat vastleggen onderweg,

Ondanks dat het heel bewolkt was, was de temperatuur zalig. De wolken zagen er dreigender uit dan het in werkelijkheid was.

Via de heide liepen we weer terug door het bos, waar we bijna niemand tegen kwamen. dan zo eens enkele fietser of wandelaar met hond. We waanden ons alleen op de wereld..

Onderweg in het bos is meer te zien dan zomaar wat bomen, Iedere boom heeft wel iets eigens. Zoals een mooie tak begroeid met mos.....

Of een tak met de dennenappel er nog aan. De meeste lagen op de grond, al dan niet afgeknaagd door eekhoorns.

Deze hebben we meegenomen om ze later in het jaar, als het weer kouder wordt,  in de kachel op te stoken.

Ook op de grond is er genoeg te zien... Bij voorbeeld een bramenstruik...

Een enkele paddenstoel...

Of een paar inktzwammen bij een boomstronk....

Weer terug bij de auto nog even plaatjes schieten van de plattegronden die daar hingen. Hier komen we nog wel een keertje terug...

Deze wandeling heeft me in ieder geval weer de nodige energie gegeven. Voor morgen heb we ook weer wandelplannen.

Fijne dagen allemaal,
Marian

P.S. Bedankt voor de berichtjes die ik op mijn voorgaande posts  mocht ontvangen. Het maakt bloggen des te leuker.

FAMILIETRADITIE?

Daar waar de meeste bloggers een schrijfstop houden tijdens de vakantie, heb ik juist weer tijd om een post te plaatsen. Na een aantal drukke werkweken kan ik nu even genieten van een paar vrije weken. De basis- en middelbare scholen zijn in het zuiden van Nederland weer begonnen, onze jongste zoon heeft nog een paar weken vrij voordat hij aan zijn nieuwe studie gaat beginnen.
De afgelopen maand heb ik toch nog wel even tussen de bedrijven door tijd gehad om samen met mijn oudste zoon ons (bijna) jaarlijkse uitje te houden. Sinds 2009 gaan wij samen een dag naar het North Sea Jazz festival in Rotterdam. Vorig jaar hadden we er niet zo'n zin in omdat het programma ons niet zo aansprak, maar dit jaar hebben we het weer opgepikt en er ontzettend van genoten. We hadden de zaterdag uitgekozen dit keer en wilden eerst op goed geluk naar Rotterdam gaan. Voorheen kochten we altijd onze kaarten altijd al ver van te voren via internet. Maar 2 weken voor het festival moest ik voor mij  werk naar Rotterdam en mijn man ging mee. Terwijl ik mijn ding deed heeft hij kaartjes voor ons gekocht. Maar goed ook, want een dag later vernamen we dat de zaterdag voor het eerst in de voorverkoop was uitverkocht. Later in de week volgden ook de vrijdag en zondag. Pfft, hadden we toch weer geluk met zo'n voortuiziende blik van mijn lief.

Zaterdagmiddag nadat ik mijn zoon had opgehaald togen we naar Rotterdam. We hebben genoten van de entourage, het weer (was zonnig), het (internationale) eten en natuurlijk de artiesten, want daar kwamen we uiteindelijk voor..

Rotterdam Ahoy

Het binnenplein met de verschillende eet- en drankkramen, terrasjes en ijskar







Op de verschillende buitenpodia werd al druk muziek gemaakt. Op een podium (Congo Square) trad Jon Batiste een paar keer per dag op met zijn band. Heel aanstekelijk zoals zij muziek maakten, stilstaan was geen optie.

Jon Batiste achter de vleugel

Een indruk van de sfeer van bovenaf gezien......

In de grote zalen (Maas) hebben we achtereenvolgens het optreden gevolgd van het Metropole orkest met diverse gastartiesten o.a. Gregory Porter. Een grote man met een enorme mooie stem. Hij is herkenbaar aan het dragen van een wetsuit , zowel bij warm als koud weer, onder zijn kleding. Waarom hij dit doet, is voor iedereen een raadsel. Dat hij kan zingen is een feit.

Hierna hebben we genoten van Gary Clark jr.(keus van mijn zoon) Een gitaarvirtuoos, die aan Jimi Hendrix doet denken. De zaal zat bomvol met een mengeling van jong en oud publiek, allemaal muziekliefhebbers.

Hierna zijn we nog even rond gaan lopen, hebben we wat gegeten en gedronken en kwamen we Giovanca tegen die een van de optredende artiesten (ik weet niet wie)  aan het interviewen was.

Mijn zoon die een pose aanneemt voor de foto

Giovanca die een interview afneemt

Mijn zoon genietend van een van de optredens

Inmiddels was het avond geworden en gingen we op weg naar de laatste optredens die we wilden zien. In de grootste zaal (Nile) genoten we zittend op de tribune van het optreden van de Roots, zij zijn een hip-hop neo-soul band. Hebben o.a. samengewerkt met Jay-Z, John Legend en Betty Wright.
En de avond werd afgesloten met John Legend.

De overvolle zaal tijdens het optreden van John Legend

Hierna weer op weg naar huis. Moe maar voldaan ging ik om 03.00 uur naar bed.
VOLGEND JAAR WEER.....zeker weten.

Liefs,
Marian

BLOEMENPRACHT..

Een paar weken geleden stond men bij super foodmarkt J. in een speciale kraam met een aanbieding van pioenrozen, 2 bossen voor 5 euro. Ik kon ze niet weerstaan en tegelijkertijd had ik geen hoge verwachtingen van het bloeiresultaat. Dat heb ik altijd met koopjes en aanbiedingen, geen hoge verwachtingen van het product. De bloemen waren eigenlijk allemaal nog in de knop en daarom was ik ook benieuwd hoeveel ervan echt uit zouden komen. Boven mijn verwachtingen bijna (op 1 knop na) allemaal, in een prachtige roze wolk...

Ik heb er ruim een week plezier van gehad. 

Fijne dagen, 

Marian

EEN TROTSE MOEDER...

Eindelijk weer eens tijd om te bloggen. Ik lees bij velen dat men op vakantie is of gaat. Voor mij is de vakantie al een paar weken geleden, maar over 4 weken heb ik gelukkig nog een paar weken vrij, die ik grotendeels thuis zal doorbrengen. We hebben nog geen plannen.
In de afgelopen weken is er veel gebeurt, waar ik over had willen of kunnen schrijven, maar het kwam er maar niet van. Toch is er een belangrijke gebeurtenis geweest waar ik niet zomaar aan voorbij wil gaan. Tyrrell, onze jongste zoon van 16 jaar is geslaagd  voor zijn HAVO. Supertrots zijn we op hem. Ik weet wel dat er veel kinderen hetzelfde hebben gepresteerd, alleen een aantal jaren geleden had ik dit niet voor mogelijk gehouden.
In groep zeven van de basisschool is hij namelijk zo enorm gepest, dat hij er emotioneel bijna aan onderdoor ging. Ik kwam uiteindelijk met hem bij de kinderpsycholoog terecht. De basisschool waar hij toen op zat vond zelfs dat hij moest blijven zitten, omdat hij nog zo jong was, ondanks zijn hoge cijfers. Ze dachten ook dat hij waarschijnlijk met moeite VMBO kader zou kunnen halen. Dit alles hadden ze zonder ons te raadplegen maar even aan hem medegedeeld. Iedereen kan begrijpen dat dit zijn zelfvertrouwen niet ten goede kwam. Wij hebben er in samenwerking met de kinderpsycholoog toen op aangedrongen dat hij gewoon over zou gaan naar groep acht en in een andere klas geplaatst zou worden. Dit was echter in eerste instantie niet het beleid van de school. Daar moesten de klassen vanaf groep één tot het eind dezelfde samenstelling blijven houden en er kon niet gewisseld worden. Voor de meeste kinderen werkte dit, maar niet als je door je hele klas gepest wordt. We hebben uiteindelijk na veel gepraat het wel voor elkaar gekregen.
Het is absoluut niet zo dat wij het allerhoogste succes van onze kinderen vragen qua leerprestatie, maar ze moeten ook niet omlaag gehaald worden. In groep acht ging hij met sprongen vooruit, kreeg weer zelfvertrouwen en durfde ook weer anderen te vertrouwen ( wat we eigenlijk nog belangrijker vonden). Na de cito-toets kreeg hij, mede dankzij zijn toenmalige leerkracht, het schooladvies HAVO-VMBO.
Wij zijn toen naar België verhuisd en onze zoon is daardoor in een andere stad in Nederland naar de middelbare school gegaan. Hier waren ze op de hoogte van zijn verleden en werd extra in de gaten gehouden, dat er geen herhaling met pesten zou plaats vinden. We zagen hem door de jaren heen steeds krachtiger en zelfbewuster worden en heeft dus zonder te blijven zitten zijn HAVO met goed gevolg afgerond. In september gaat hij de HBO studie chemische technologie volgen. Hij moet dan nog 17 jaar worden.

Deze post heb ik niet allen geschreven om te laten zien, hoe trots ik op mijn kind ben, maar ook om aan anderen te laten zien, dat je, ondanks dat zogenaamde "deskundigen" je goedbedoelde? adviezen geven, je soms beter je eigen instinct kan volgen.

Fijne zondag,

Marian

CULTUUR SNUIVEN IN AMSTERDAM

Gisteren was het een heerlijke zonnige dag en tijd voor een dagje uit. Amsterdam hadden we op de planning staan. Om alle files te vermijden zijn we om 10.00 uur samen met onze jongste zoon vertrokken, eerst richting Breda om onze oudste zoon op te halen. Vandaar via Utrecht naar Amsterdam Arena. Hier hebben we in de parkeergarage (P+R) onze auto neergezet en na ons inrijticket omgewisseld te hebben voor 4 kaartjes voor het openbaar vervoer hebben we onze weg vervolgd. Met de Metro richting Waterlooplein en vandaar te voet verder naar Rembrandtplein. Aldaar aangekomen was het inmiddels lunchtijd en hebben op een terrasje genoten van een lekkere clubsandwich (en heel slecht) met frites.

Zicht vanaf het terras op het Rembrandtplein, Manlief zit hier tegenover mij.

Vorig jaar zijn we hier ook geweest en hebben toen een groot gedeelte van het centrum bekeken. Voor onze jongens was het de eerste keer dat zij Amsterdam bezochten. In de periode dat we nog kinderloos waren was Amsterdam een door ons veel bezochte plaats, maar met kleine kinderen vonden we dat niet meer zo ideaal.

Sinds vorig jaar is deze stad bij ons  weer in trek en niet alleen bij ons maar ook onze jongens kunnen er van genieten.

Zo zag het er vorig jaar uit:

 Oudste zoon, jongste zoon en manlief...

Vorig jaar hebben we toen spontaan een rondvaart gedaan, om de stad van een andere kant te bekijken namelijk vanaf het water. Hier nog wat foto's daarvan (helaas gemaakt met i-phone)

Gisteren wilden we eens wat anders en hadden het Rijksmuseum op onze verlanglijst staan. Dus na onze lunch zijn we vanaf het Rembrandtplein te voet naar het Museumplein vertrokken. Via o.a. Herengracht, Keizersgracht en Prinsengracht arriveerden we bij het Rijksmuseum.

Het Rijksmuseum Amsterdam - (foto van Internet)

Binnen mochten we zowaar foto's maken, zolang het maar zonder flits gebeurde. We hebben in de paar uren dat we hier hebben rond gekeken, lang niet alles gezien dus een tweede bezoek zit er zeker nog een keer in. Maar wat we hebben gezien was allemaal even indrukwekkend. En het waren zeker niet allemaal schilderijen...

 
Religieuze beelden

Dit vond ik bijzonder, een miniatuur reliëf  van de kruisiging. Het was niet veel groter dan een golfbal, maar tot in de kleinste details uitgewerkt (ongeveer uit 1400, als ik het goed heb onthouden)

Hier sta ik bij de vitrine waar het reliëf in stond. Om een idee te krijgen hoe klein het is.

In het Aziatisch paviljoen zijn ook mooie beelden te zien uit o.a. China, Japan, India en Indonesië

Deze 2 tempelwachters waren ook imposant, groter dan een forse kerel..

Waar ikzelf van onder de indruk was, is een groep stenen beeldjes uit de periode 650 -750, die nog zo mooi intact is. Het zijn ruiters op paarden en kamelen in mooie natuurlijke kleuren.

Van de vitrine met kleurrijke kimono's werd ik helemaal vrolijk

In een volgend gedeelte op de begane grond was de wapenkamer. De wapens waren bijzonder om te zien, veel, groot, mooi bewerkt en ongelooflijk dat het ook echt gebruikt is allemaal

Harnassen,

Je zou het maar moeten dragen, niet alleen qua bewegingsvrijheid, maar ook vanwege het gewicht

De scheepsmodellen en doorsnede's hiervan allemaal even gedetailleerd en bijzonder. We raakten niet uitgekeken.....

Dwarsdoorsnede van een galjoen







Tussendoor moesten we even onze dorst lessen in het restaurant van het museum. Ook al zo leuk ..... De dames van de bediening hadden niet alleen dezelfde dresscode, maar ook het haar moest hetzelfde zitten, een knotje bovenop het hoofd (helaas geen foto van gemaakt...)

Daarna weer verder en natuurlijk moesten we de grote meesters der schilderkunst gaan bekijken met als klapstuk de Nachtwacht.

Dat Rembrandt een groot schilder was kan je goed zien zodra je schilderijen van anderen bekijkt. Hoe knap geschilderd ook er is er geen een die zo meesterlijk bepaald lichtinval op het doek heeft gekregen als hij. 

Ook zijn etsen zijn meesterlijk. De twee onderstaande portretten zijn zo adembenemend mooi, vooral omdat ze ook maar heel klein zijn (zie 3de foto met lijst daarin staan zij onder elkaar)

Onze jongens waren ook erg geïnteresseerd in alles wat er te zien was.

Niet alleen alles wat er tentoongesteld staat is mooi om te zien, maar ook het gebouw zelf is de moeite

waard. Met o.a. het imposante trappenhuis en de glas-in-lood ramen (of is het gebrandschilderd)

Ook de vleugel waar een stukje over Batavia (het huidige Jakarta) te zien was in de tijd van de regenten mocht natuurlijk niet overgeslagen worden.

 

Javaanse hoffunctionarissen

En als laatste hebben we op verzoek van onze jongste zoon de slag bij Waterloo bekeken. Ook al zo'n groot schilderij waar heel veel op te zien is. Hier was het natuurlijk ook weer erg druk. 

Helaas reflecteerden de spots heel erg op het schilderij om dit duidelijk op de foto te krijgen. 

Maar aan alles komt een eind en hoewel we nog lang niet alles hadden bekeken sluitingstijd naderde. Het museum verlieten we aan de andere kant dan waar we naar binnen zijn gegaan, maar van deze kant is het museum ook indrukwekkend om te zien.

Het was nog steeds lekker warm en zonnig. Bij de vijver zaten mensen met de voeten in het water en kleine kinderen waren er zelfs aan het zwemmen.

Ook moesten de jongens even nog wat plaatjes schieten en werden pa en ma bevolen om te poseren. "Als jullie nou even daar gaan staan...."

Hierna waren we te moe om het hele eind naar Waterloo plein terug te wandelen, dus namen we de tram naar Centraal Station en vandaar met de metro terug naar de Arena. Daar aangekomen  waren we aangenaam verrast, dat het parkeren en voor 4 personen onbeperkt gebruik van openbaar vervoer ons maar 8 euro kostte. Leuk dagje uit en ook de jongens hadden het naar hun zin gehad. Onze jongste zei:" Nu hebben we voor de 2de keer Amsterdam gezien en totaal wat anders dan de vorige keer, dat is leuk", zo'n opmerking maakt me intens gelukkig. 's Avonds bij de oudste zoon thuis hebben we lekker eten laten komen en hebben we nog even nagenoten van dit succesvolle dagje uit. 

Groeten,
 Marian